நெகிழிக் கோப்பை....(use and throw)

“குளிர்காலத்தில் இது

உடம்புக்கு நல்லதுப்பா !”

“எப்பவாச்சும் எடுத்துக்கிட்டா தப்பில்லையே !”

“அப்பப்போ சேர்த்துக்கிட்டா

இதயத்துக்கு நல்லாதாம்ல !”,

போன்ற சப்பைக்கட்டுகளுடனே

பெரும்பாலான நேரங்களில் நாம் அதை

விலை கொடுத்து வாங்குகிறோம்

கூடவே ஓரிரு நெகிழிக் கோப்பைகளையும்…

ஆரம்பத்தில் அளவு சரி பார்த்து

கோப்பைகளில் பரிமாறப்படுகிறது

சந்தோச துக்க தருணங்கள்…

புலனறியாத பொழுதுகளில்

மயக்கும் மன்மத நீர்மம்

குருதியுடன் புணர்ந்த பின்னர்

அளவுகளைத் தொலைத்து

எக்குத் தப்பாய் நிறைத்து

வழியவிடுகிறோம் கோப்பைகளை…

நிலவை நாலாய் மடித்து

அதனோரத்தில் நட்சத்திரங்கள் தெளித்த

சிவப்புப் பூ ஒன்றை ஒட்டிப் பரிசளிக்கிறோம்

அவர்களின் கூந்தல்முடி கலைந்ததற்கு

காற்றுடன் கத்திச் சண்டை போடுகிறோம்

நாய்களின் பூனைகளின்

பெயர் வைத்தழைத்து சிரித்துக் கொள்கிறோம்

ஒரு நொடி பிரிந்தாலும் உயிர்விடுவேனென்று

பரஸ்பரம் பிதற்றிக் கொண்டு அலைகிறோம்…

சலித்துத் தீர்ந்த நொடியில்

மறுப்பேதுமின்றி அமைதியாக எழுந்து

தெளிந்த சிந்தையுடன் கைகுலுக்கி

ஒருவரையொருவர் திரும்பிப் பாராமல்

வேறு வேறு திசையில் நடக்கிறோம்…

போகிற வழியில் இருவரும்

சர்வ சாதாரணமாக

கசக்கி எரிகிறோம்

அந்த நெகிழிக் கோப்பைகளை,

நட்பென்ற பெயரில்

நாம் பழகித் திரியும்

சில காதல்களைப் போல…!

----கார்த்திக் ராஜா...

வராதது கவிதை மட்டுமல்ல...

சீராக மறுக்கப்பட்ட சிறுபுற்கள்

வட்டப் பாதையில் நட்ட...

அலங்காரச் செடிகளில்

ஒழுங்கற்று வளர்ந்த பூவினங்கள்

அதன் மத்தியில்...

சிற்ப வேலைப்பாடுகளில்

சிறை கொண்டிருந்த பீடத்தில்

வெற்றுக் காகிதமும் வெறுங்கையுமாக

வீற்றிருக்கிறேன்…

வராதது கவிதை மட்டுமல்ல நீயும் தான்... 

--கார்த்திக் ராஜா 

கண் மூடித் -தூங்கப் போகிறேன்...!

உனக்காக
காத்திருந்து...
காத்திருந்து...
கண் மூடித் -தூங்கப் போகிறேன்
கல்லறையில்
நீ வராததால்...! 

நீ வந்தவுடன் என்னை எழுப்ப தேவை இல்லை...!

என் கண்கள் திறந்தே தான் இருக்கும்..  அப்போதும்...

-கார்த்திக் ராஜா...

உன்னைத் தவிர வேறு எதையெதையோ...!

வீட்டின் முன்பகுதில் நட்டிருந்த மூங்கில்கள்
பூவிட்டிருந்த ஒரு அதிகாலைப் பொழுதில்
கிரணங்கள் தீட்டிய சித்திரம் போல நீ வந்திருந்தாய்
என்னைத் தவிர மற்ற அனைவரிடமும் பேசிக்கொண்டிருந்த
உன்னைப் பிரதியெடுக்க பிரயத்தனப்பட்டன…
என் வீட்டின் நிலைக் கண்ணாடிகள் அனைத்தும்
ஆனால் கையலம்பும் குழாய்க்கு மேலே தொங்கும்
பழைய கண்ணாடிக்கு மட்டுமே அன்று யோகம் போல
உனக்கு அந்தக் கண்ணாடியை
நினைவிருக்குமா எனத் தெரியவில்லை
பச்சை நிறத்தில் சட்டம் கட்டியிருக்கும்
ஓரங்களில் லேசாக உப்புப் படிந்திருக்கும்
நேற்று முன்தினம் அந்தக் கண்ணாடி
அதை மாட்டி வைத்திருந்த
ஆணியில் இருந்து கழன்று
கீழே விழுந்து தெறித்தது !
இத்தனை நாட்களாக
உன் முகத்தை
நினைவுகொள்ள முயன்று
தோற்றதால் இருக்கலாம்…
சிதறிக் கிடந்த சில்லுகள் ஒவ்வொன்றையும்
உற்றுப் பார்க்கிறேன் – அவை
உன்னைத் தவிர வேறு எதையெதையோ
பிரதிபலித்துக் கொண்டிருக்கின்றன…!

-கார்த்திக் ராஜா

திரும்ப கிடைக்குமா?

திரும்ப கிடைக்குமா?

யாரையும் அறியா கோவைக்கு உனக்காக நானும்

யாரையும் அறியா சென்னைக்கு எனக்காக நீயும் 

வந்திறங்கிய நாட்கள்....

பௌர்ணமி இரவில், கடற்கரை மணலில் 

கால் நனைத்த பொழுதுகள்...

திக்கு தெரியாமல், வழிகளும் அறியாமல்

ஒன்றாய் பைக்கில் சுற்றிய சாலைகள்...

மழைகாலம் என தெரிந்தும், கடற்கரை சென்று

ஒதுங்க இடம் இல்லாமல் நனைந்த மழை....

நான் அழைத்து போகும் திரைப்படம் எல்லாம்

அறுவையான படம் என்று கூறி உனக்கு வரும் கோபங்கள்...

நீ கோபப்படுவாய் என தெரிந்தும் உன் கோபத்தை ரசிக்கவே

நான் புக் செய்யும் அறுவை படங்கள்...

உனக்காக நானும் எனக்காக நீயும் புத்தாடை 

எடுபதற்காகவே வரும் பண்டிகைகள்...

அடுத்தவர் தூக்கம் கெடும் என்பதிற்காக

SMS - ல்லேயே நீளும் இரவுகள்...

நீ வீட்டில் இருந்து கிளம்பிவிட்டாய் என தெரிந்தும்

எந்த உடையில் நீ வருவாய் என காத்திருக்கும் நொடிகள்...

உடன் இருக்க வேண்டும் என்பதிற்காக 

பாண்டிச்சேரிகும், திண்டிவனத்திற்கும் சென்று

பேருந்திலேயே பொழுதை கழிக்கும் பயணங்கள்...

மனைவியாய் மாறிய காதலியே!

என் அலுவலகத்தின் வேலை பளுவிற்கும்,

உன் வீடு வேலையின் சுமைகளுக்கும்,

நம் குழந்தையின் பராமரிப்பிற்கும்,

இடையில், திரும்ப கிடைக்குமா?

உன் குறும்புகளால்

என்னை கோபப்படுத்துகிறாய் ...

என் கோபங்களை

நீ குறும்பாக பார்க்கிறாய்...

உன் முத்தங்களில்...

என்னை மகிழ்விக்கிறாய்...

என் மகிழ்ச்சியில்

நீ முத்தம் பெறுகின்றாய் ....

உன் அழுகையால்

என்னை சோகம் கொள்ளசெய்கிறாய்...

நான் சோகமானால்

உன் சிரிப்பால் அதை கரைக்கிறாய்...

விரலின் ஸ்பரிசம்,

எச்சில் முத்தம்,

சிறு நடை,

கொஞ்சம் அடம்,

நிறைய குறும்பு,
இவைகளை தினமும் எனக்கு தரும் நீ

தேவதை தந்த வரமா?

இல்லை வரமாய் வந்த தேவதையா?

இன்பத்தையும் சோகத்தையும் சேர்த்து தரும்

நீ என்றுமே எனக்கு ஒரு

அழகான ராட்சசி! அம்மா ....

எப்படி எப்படி

எல்லாமோ
தன் பாசம்
உணர்த்துவாள் அம்மா
ஒரேயொரு
கைஅழுத்தத்தில்
எல்லாமே
உணர்த்துவார்
அப்பா...

முன்னால்

சொன்னதில்லை
பிறர் சொல்லித்தான்
கேட்டிருக்கிறேன்
என்னைப்
பற்றி பெருமையாக
அப்பா
பேசிக்கொண்டிருந்ததை...

அம்மா
எத்தனையோ முறை
திட்டினாலும்
உறைத்ததில்லை
உடனே
உறைத்திருக்கிறது
என்றேனும்
அப்பா
முகம் வாடும் போது

உன் அப்பா
எவ்வளவு உற்சாகமாக
இருக்கிறார் தெரியுமா
என என் நண்பர்கள்
என்னிடமே சொல்லும்
போதுதான் எனக்குத்
தெரிந்தது
எத்தனை பேருக்குக்
கிடைக்காத தந்தை
எனக்கு மட்டும் என...

கேட்ட உடனே
கொடுப்பதற்கு
முடியாததால் தான்
அப்பாவை அனுப்பி
இருக்கிறாரோ
கடவுள்..?

 

சிறுவயதில்
என் கைப்பிடித்து
நடைபயில
சொல்லிக்கொடுத்த
அப்பா
என் கரம் பிடித்து
நடந்த போது
என்ன நினைத்திருப்பார்..?

அம்மா செல்லமா
அப்பா செல்லமா
என கேட்டபோதெல்லாம்
பெருமையாகச் சொல்லி
இருக்கிறேன்
அம்மா
செல்லம் என்று

எத்தனையோ பேர்
நான் இருக்கிறேன்
எனச் சொன்னாலும்
அப்பாவை போல்
யார் இருக்க முடியும்..?

சொல்லிக்
கொடுத்ததில்லை
திட்டியதும் இல்லை
இல்லை என்றும்
சொன்னதுமில்லை
வேண்டாம் எனக்
கூறியதும் இல்லை
இருந்தும் ஏதோ
ஒன்றினால்
கட்டுப்படுத்தியது
அப்பாவின் அன்பு

நானும் காட்டியதில்லை
அவரும் காட்டியதில்லை
எங்கள் பாசத்தை...

அம்மாவிடம்
பாசத்தையும்
அப்பாவிடம்
நேசத்தையும்
இன்றே உணர்த்துங்கள்
சில 'நாளைகள்'
இல்லாமலும் போகலாம்...

                                                                                       -கார்த்திக் ராஜா