Tuesday, November 8, 2011

மதிப்பிற்குரிய மருத்துவ சிகாமணிகளே மெடிக்கல் ரெப்புக்ளே....!


 நோயாளியா க்ளினிக் போறது குத்தமா? 

வாளால் அறுத்துச் சுடினும் மருத்துவன் பால் மாளாக் காதல்-



நோயாளனாக இருந்தால் மட்டுமே டாக்டர் வீட்டில்,க்ளீனிக்கில்  பொறுமையாகக் காத்திருக்க முடியும்.
 ஆனால் அப்படிப்பட்டவர்களுக்குக் கூட நிறைய சோதனைகள் உண்டாகின்றன. உதாரணம் : டோக்கன் சிஸ்டம் இல்லாத டாக்டர்கள் க்ளீனிக்.
 இந்த மாதிரி டாக்டர்களின் கதவருகில் ரேஷனில் மண்ணெணை வாங்க முண்டுவது போல ஒரு ஆங்க்ரி  கூட்டம் எப்போதும் நிற்கிறது. கதவு திறக்கப்படும் போதெல்லாம் ஃபயர் ஆக்ஸிடெண்ட்டிலிருந்து தப்பிக்கிற மாதிரி ஒரு கூட்டம் உள்ளே போய் விழும். சில சமயம் டாக்டரே மல்லாக்க விழுகிற அளவுக்குப் போகிறது.
 டோக்கன் சிஸ்டம் இருக்கிற இடங்களில் வேறு மாதிரி பிரச்சினைகள். காலையில் வந்து டோக்கனை வாங்கிக் கொண்டு வீட்டுக்குப் போய் விடுகிறார்கள். கிறுக்கன் மாதிரி நாம ஒன்றரை மணிநேரம் கிளினிக்கின் வினைல் சேரில் வீணாப்போன பழைய பேப்பர்களை மேய்ஞ்சுட்டு நாம் காத்திருப்போம். அவர்கள் ஜாலியாக டிவி பார்த்துவிட்டு திருமதி செல்வம் , மெட்டி ஒலின்னு பார்த்துட்டு திருட்டுப்பூனை விட்டத்தில் பாய்வது போல குறுக்கில் புகுந்து போவார்கள்.
 இன்னும் சிலர் எந்த பிரியாரிட்டியும் இல்லாமல் வாம்மா மின்னலு என்று டாக்டர் அழைத்தது போல விலுக் விலுக்கென்று நமக்கு முன் புகுந்து விடுவார்கள்.
 எங்கள் ஏரியாவில் டாக்டர் ஒருவரது கிளினிக்கில் வேறு மாதிரி கழுத்தறுப்பு.
 பகலில் பசுமாடு தெரியாத 90வயசு பெருசு ஒருத்தரை டோக்கன் தருவதற்கு வைத்திருக்கிறார். உள்ளே மூன்று பேர் மட்டுமே இருக்கும் போது 38-ம் நம்பர் டோக்கன் தருவார்! ஏற்கனவே நமக்கு முன்னால் உட்கார்ந்திருப்பவர் 48ம் நம்பர் டோக்கன் வைத்திருப்பார்.
ஒரு நாளைக்குக் குறைந்தது 8000 ரூபாய் சம்பாதிக்கும் அலோபதி ஹோமியோபதி டாக்டர் டோக்கன் தருகிற ஆளுக்கு சம்பளமாக மாசம் ஆயிரமோ ரெண்டாயிரமோ தர மூக்கால் அழுவதால், இந்த மாதிரி வீட்டைவிட்டு வந்த வயோதிகப்பெரியவர்,   மகன் மகள் கைவிட்ட நிலையில் கடைசிகாலத்துக்கு உழைக்கும் பெரியவராய் பார்த்து  அமர்த்துகிறார்கள். அவருக்கு ஐம்புலன்களில் மூக்கு மட்டுமே வேலை செய்யும் என்பது கொசுறு செய்தி, பாவப்படுவதா இல்லை அவரோடு கத்தி பிராணன் போவுதேன்னு கவலைப்படுவதா தெரியாமல் வந்தநோயோடு மேலும் பி.பி ஏத்திக்கும் சொந்தகாசு சூன்யம் வேறு..


அவர்களும் சம்பளத்தைக் குடு என்று கேட்பதற்குள்ளாகவே அவர்களுக்கு சுவாசம் நின்று விடும். ஆகவே போட்டதைத் தின்றுவிட்டு கார்ஷெட்டில் கிழிந்த பாயில் படுத்திருப்பார்கள்.
 இது முதல் கழுத்தறுப்பு.
 அடுத்தது மஹாகனம் பொருந்திய கையிலப்பை கழுத்துல டை வாயிலப்பொய்.. மெடிக்கல் ரெப்புகள்.
 அவர்கள் டோக்கனும் வாங்குவதில்லை, காத்திருப்பதும் இல்லை. கதவு திறந்ததும் உள்ளே பூரும் அவர்களைப் பார்க்கும் போது தொறந்த வூட்டுல சொல்லும் பழமொழி ஞாபகம் வரும். அவர்களோடு சண்டை போட்டுப் பாருங்கள், ம்ம்ம்ஹூம். கல்லுளி மங்கன் மாதிரி உட்கார்ந்திருப்பார்கள்.வாயோட வாய் திறக்க மாட்டார்கள்...

 அவர்களைச் சொல்லிக் குற்றம் இல்லை. அவர்களுக்குப் பாவம் பிழைப்பு!@தொழில்
 நோயாளிகளை விட அவர்களுக்கு அதிக பிரியாரிட்டி தரும் டாக்டர்களைச் சொல்ல வேண்டும். காரணம் அவர்கள் தரும் ஓஸி மருந்துகள்.

(இதைப்படிக்கும் டாக்டர்கள் யாரும், வரிந்து கட்டிகிட்டு வர வேணாம் நான் சொல்வது இம்மாதிரியான சில டாக்டர்களை-மை லார்ட்)
 மருந்துக் கம்பெனிகள் என்ன ஐடியாவில் இந்த இலவச சாம்ப்பிள்களைத் தருகின்றனவோ, ஆனால் டாக்டர்கள் சிலர் (கவனிக்கவும், சிலர்) தாங்க முடியலை அவர்கள் லொள்ளு... கால்ப்பால்-க்கு கூட கபடி விளையாடும் எழுத்தில் கிறுக்கி தள்ளுவார் ப்ரிஸ்க்ரிப்ஷன் எப்படிதான் அங்கிருக்கும் நர்ஸம்மா-வுக்குத் தெரியுமோ அள்ளிவழங்குவார் பொதுத்தேர்வுக்கு மனப்பாடம் செய்ததுபோல் வெள்ளி மாத்திரை காலைல ஒண்ணு சாயங்காலம் ஒண்ணு நைட்டு ஒண்ணு சாப்பிட்டபின்னாடி சாப்பிடுங்க -ன்னு வானவில் கலருக்கும் பத்தே வினாடியில் சில சமயம் அதுக்கும் குறைவான வினாடியில் விளாசித்தள்ளுவார்.எங்க ஊர் டாக்டர் வெறும் பிரிஸ்கிரிப்ஷன் தருவதோடு சரி.

 மருந்தே யாருக்கும் தருவதில்லை. ஓஸி வாங்குகிற மருந்துகளை என்னதான் செய்வாரோ! ஆனால் ஒரு நாளைக்கு நாற்பது ரெப்புகள் வருவார்கள். அவர் ஓஸி மருந்து வாங்கும் நேரத்தில் எந்தப் பேஷண்ட்டாவது செத்தாலும் அவருக்குக் கவலை இல்லை.

சமீபத்தில் மலேஷியா தோழமை ஒருவர் மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டார் ஒண்றும் இல்லை காபி கொட்டியதை கவனிக்காமல் வழுக்கி விழப்போக 
முப்பத்தைந்து வருடங்களாக பிராக்டீஸ் செய்து வரும் அவர் ஆரம்பத்தில் இப்படியெல்லாம் இல்லை.காய்ச்சல் தலை வலியிலிருந்து சைக்கிளில் விழுந்த காயம் வரை எல்லாவற்றிற்கும் அவரே ஆபத்பாந்தவன்...
ஆனால்....

 கண் பார்வை மங்கி, காது கொஞ்சம் மந்தமேறி, எழுதும் போது கை வைப்ரேட்டர் மாதிரி ஆடுகிற இந்த வயதில்தான் இவ்வளவு பணத்தாசை.

 இது மாதிரி டாக்டரையோ, மெடிக்கல் ரெப்பையோ நான் பார்த்ததே இல்லை என்று சொல்பவர்கள் கையைத் தூக்குங்கள்?


(கம்மெண்டில் சொல்லுங்க ....)

ஸ்ட்ரெஸ்...பயம் ....தன்னம்பிக்கையின்மை...?


ஸ்ட்ரெஸ்ஸுன்னா என்ன?


”நாளைக்கு ஸ்ட்ரெஸ் பத்தி சொல்றேன்னீங்க”- அலுவலக எலக்ட்ரீஷியன்
 “ஆமாமில்ல?”
 “ஆமாமில்லை இல்லை, ஆமாம் ஆமாம்”
 “பரவாயில்லையே, அடுத்தவங்களுக்கு ஸ்ட்ரெஸ்ஸை டிரான்ஸ்ஃபர் பண்ற அளவுக்கு வந்துட்டீங்க போலிருக்கே, இதுக்கு மேலயும் ஸ்ட்ரெஸ் பத்தி நா சொல்லணுமா?”
 “வழக்கமா நீங்க போடற மொக்கையை ஃபார் அ சேஞ்ச் நான் போட்டேன். அதுக்கே ஸ்ட்ரெஸ் ஏறுதுன்னா மத்தவங்களைப் பத்தி கொஞ்சம் யோசிச்சிக்குங்க”
 “ம்ம்ம் சரிதான். ஸ்ட்ரெஸ் என்கிறது ஒரு மனநிலை. ஒரு வேலையைச் செய்யணும்ன்னு தீர்மானம் பண்ணதுலேர்ந்து அதை முடிக்கிற வரைக்கும் இருக்கிற மனநிலை”
 “அப்போ ஒரு வேலையை செய்யணும்ன்னு தீர்மானம் பண்ணதிலேர்ந்து ஒரு ஆள் கடுப்பா சுத்திகிட்டு இருப்பானா?”
 “எல்லாருமில்லை”
 “பின்னே?”
 “ஸ்ட்ரெஸ்ஸுங்கிறது அடிப்படையில ஒரு பயம், அந்த பயம் சிலருக்குத்தான் இருக்கும்”
 “ராவுல செய்யற வேலையா இருந்தா முனி கினி அடிச்சிடுமோன்னு பயப்படலாம், பகல்ல என்ன பயம்?”
 “பயம்ன்னாலே முனி அடிக்கிறது, ஆவி பிடிச்சிக்கிறதுதானா, தன்னம்பிக்கை இல்லைன்னா கூட பயம் வரும்ங்க”
 “ஏன் தன்னம்பிக்கை இல்லாமப் போகணும்?”
“ஒரு வேலையோட நெளிவு சுளிவு தெரியாம இருந்தா பயம் வரும். அதுல என்னென்ன பிரச்சினை வரும்ங்கிறது தெரியாம இருந்தா பயம் வரும். அந்தப் பிரச்சினைகளுக்குத் தீர்வு தெரியாம இருந்தா பயம் வரும்”
 “இருங்க, இருங்க… ஸ்ட்ர்ஸ்ஸுன்னா பயம்ன்னீங்க. பயம் ஏன் வருதுன்னா தன்னம்பிக்கை இல்லைன்னா வரும்ன்னீங்க. தன்னம்பிக்கை ஏன் இருக்காதுன்னா வேலை தெரியல்லைன்னா இருக்காதுன்னீங்க. கோபாலா, ஏன் சார், எங்க போறே, டீ வாங்க, என்ன டீ ந்க்கிற மாதிரி போய்கிட்டே இருக்கு?”
 “இதுக்குத்தான் காஸ் அண்ட் எஃபெக்ட்ன்னு பேரு”
 “காஸ் அண்டு எஃபெக்ட்டுன்னா? காசு இல்லாததால மாசக்கடைசீல  அஃபெக்ட் ஆயிட்றமே அதா?

இல்ல  சில பேருக்கு காசு வெட்டினா நல்ல எஃபெக்ட் இருக்கே அதா?”
 “ரெண்டுமில்லை. காரணமும், விளைவும். எல்லாத்துக்கும் ஒரு காரணம் இருக்கு. எல்லாக் காரணத்துக்கும் ஒரு விளைவு இருக்கு. பயம்ங்கிறதை ஒரு விளைவா எடுத்துகிட்டு அதுக்கான காரணத்தைப் பிடிக்கணும். அந்தக் காரணத்தை விளைவா எடுத்துகிட்டு அதுக்கான காரணத்தைப் பார்க்கணும்”எதாவது புரியுதா?
 “சுமாராப் புரியுது, சொல்லுங்க”
 “அப்படிப் பார்க்கிறப்ப, அடிப்படைல ஸ்ட்ரெஸ் வர்ரதுக்கு காரணமே போதுமான நாலட்ஜ் இல்லாததுதான்”
 “அப்ப மடையனுங்கதான் ஸ்ட்ரெஸ்ஸா இருப்பாங்களா?”
 “ஒரு விஷயம் பத்தி தெரியாம இருக்கிறது மடத்தனமோ முட்டாள்தனமோ இல்லை. அது வெறும் அறியாமை. அவ்வளவுதான். எனக்கு ஈபி பத்தி அறியாமை இருக்கலாம். உங்களுக்கு சிக்ஸ் சிக்மா பத்தி அறியாமை இருக்கலாம். உலகத்தில் எல்லாருக்குமே பல விஷயங்களில் அறியாமை இருக்கும். அறியாமை இருக்கிறதே தெரியாதவன் முட்டாள். தெரிஞ்சிகிட்டோம்ன்னா அறியாமையைப் போக்கிக்க என்ன பண்ணனுமோ அதைப் பண்ணலாம். அப்ப அறியாமை விலகிடும்”-
 “நீங்க என்ன டிவியில வர்ர சாமியாருங்க மாதிரி பேசறீங்க?”
 “ஆன்மீகமும், விஞ்ஞானமும் ஒரே விஷயத்தைத்தான் சொல்லுது. அதெல்லாம் இப்ப வேணாம். செய்யற வேலைல நல்ல நாலட்ஜ் இருந்தா ஸ்ட்ரெஸ், ஸ்ட்ரெயின் எதுவும் கிடையாது”
 “அவ்ளோதானா? விஷயம் தெரியாதவங்க மட்டுந்தான் டென்ஷன் ஆவாங்களா?”
 “அவங்க மட்டுமில்லை. இன்னொரு காரணமும் இருக்கு”
 “அது என்ன?”
 “எல்லாத்தையும் இழுத்துப் போட்டுகிட்டு தானே செய்யறது. கீழே வொர்க் பண்றவங்க கிட்ட சப்டெலிகேட் பண்றதில்லை. அப்ப ஸ்ட்ரெஸ் வரும்”
 “அந்தப் பிரச்சினை எனக்கில்லை. எனக்குக் கீழ யாருமில்லை”
 “தன்னால முடியாத வேலைகள் மட்டுமில்லை முடியாத அளவுக்கு வேலைகள் இழுத்துப் போட்டுகிட்டு பண்ண முடியாம திணறும் போதும் ஸ்ட்ரெஸ் உண்டாகும். நோ ந்னு சொல்லத் தெரியணும். என்னால இது முடியாது, என்னால இவ்வளவு முடியாது… அதை சொல்லத் தெரியணும்.”
 “அது எனக்கு நல்லாத் தெரியுமே”
 “எல்லாத்துக்கும் நோ ந்னு சொல்லிகிட்டு இருந்தா எதுவுமே கத்துக்க முடியாது”
 “சரிங்க, ஸ்ட்ரெஸ் உண்டாகிற காரணங்கள் தெரிஞ்சும் அதை அவாய்ட் பண்ண முடியல்லை. அப்ப?”
 “ரிஸ்க் எடுங்க. ரெண்டு மூணு தப்பு பண்ணுங்க”
 “அய்யிய்யோ… தப்பு பண்ணுன்னு சொல்றீங்க?”
 “வாழ்க்கைல எல்லாத்தையும் சரியாவே பண்ணிகிட்டு இருக்கேன், தப்பே பண்ணதில்லைன்னு சொல்றவன் எதையுமே புதுசா டிரை பண்ணியிருக்க மாட்டான். உங்களுக்கு எவ்வளவு அனுபவம்ங்கிறதே எவ்வளவு தப்பு பண்ணீங்கங்கிறதைப் பொருத்துதான் சொல்லலாம்”
 “இது கொஞ்சம் ஓவராயில்லையா?”
 “இல்லை. நீங்க ஒரு டெலிவிஷன் கம்பெனி ஆரம்பிக்கறீங்க. அதுக்கு ஒரு சர்வீஸ் இஞ்சிநீயர் வேணும். அதுக்கு இண்டர்வியூவுக்கு ரெண்டு பேர் வர்ராங்க. ஒருத்தன் அருமையான கம்பெனியிலேர்ந்து வர்ரான். அவங்க தயாரிக்கிற டிவில பிரச்சினையே வராது. அருமையான குவாலிட்டி. இன்னொருத்தன் சடை கம்பெனிலேர்ந்து வர்ரான். அவங்க டிவியில எப்பவுமே பிரச்சினைதான். யாரை எடுப்பீங்க?”
 “சடை கம்பெனி ஆளைத்தான்”
 “ஏன்?”
 “அவனுக்குத்தான் எல்லாப் பிரச்சினையும் அட்டெண்ட் பண்ணத் தெரிஞ்சிருக்கும்”
 “இப்பத் தெரியுதா, சரியா இருக்கிறது எக்ஸ்பீரியன்ஸ் இல்லை, சரியில்லாதுதான் எக்ஸ்பீரியன்ஸுன்னு?”
 “இருங்க, நா கொஞ்சம் முதல்லேர்ந்து வர்ரேன்”

’அப்போ டீக்கு காசு கொடுத்திடு -லஞ்ச் ப்ரேக்ல பார்க்கலாம்’

மனதுக்குள் ‘அடப்பாவிமனுஷா--- ஸ்ட்ரெஸ்ஸ ஏத்துறேன்னு சொல்லிட்டு
அக்கௌண்ட்ல ஏத்துபுட்டன்யா டீ கணக்கை...!

ஹ்ம்ம்ம் என்ன வாழ்க்கடா....!

Monday, November 7, 2011

ஐ.டி துறையின் தகவல் தொழில்நுட்ப சுவையான நகைச்சுவைகள்


சம்பவம் 2

Helpdesk Peoples
என்னுடைய அழுவலகத்தில் ஒரு புது நபரை வேலைக்கு அமர்த்தினார்கள். அவனோ இப்பொழுது தான் புதிதாக படித்து முடித்து முதன் முதலாக வேலைக்கு வருகிறவன். கணினியைப் பற்றிய அறிவு அவனுக்கு சுத்தமாக இல்லை. ஒரு டிரெய்னி-யாக அவனை நியமித்திருந்தனர்.மதியம் எல்லாரும் உணவு இடைவேளைக்கு செல்லும் நேரத்தில் அவனை கஸ்டமர் கால்ஸ் அட்டென்ட் செய்ய அமர்த்தி விடுவது வழக்கம்..

அன்று ஒரு நாள் இப்படித் தான், ஒரு கஸ்டமர் ஒரு சின்ன சிஸ்டம் எர்ரர் பிரச்சினைக்காக அழைக்க, என்னுடைய நண்பரோ ஒரு சிஸ்டம் இன்ஸ்டாலேஷன்-யில் வேலையாக இருந்ததால், அந்த எர்ரர் செய்தியை ஒரு ஸ்க்ரீன்ஷாட் எடுத்து வாங்கி வைக்க சொன்னார். புதியவருக்கோ ஸ்க்ரீன்ஷாட் எப்படி எடுப்பது என்பது கூட தெரியாது. அதையும் என் நண்பரே சொல்லிக் கொடுத்தார். பிறகு அந்த பிரச்சினை சரி செய்யப் பட்டது.

மற்றொரு நாள் இதே மாதிரி ஒரு கஸ்டமர் அழைக்க, முன்செய்தது போல அவரிடமும் இவன் ஸ்க்ரீன்ஷாட் கேக்க, கஸ்டமர் செம காண்டு ஆகி விட்டார். அவரு எதுக்காக அவ்வளவு டென்ஷன் ஆகி இருப்பாருன்னு நீங்க நெனைக்குறீங்க ?

அவருக்கு வந்த எர்ரர் மெசேஜ்

NTLDR Missing...

சிஸ்டம் பூட் ஆகவில்லை என்று. :)

ஹாஹாஹ

ஐ.டி துறையின் தகவல் தொழில்நுட்ப சுவையான நகைச்சுவைகள்


பொதுவாக ஒரு அழுவலகத்தில் வேலையில் இருந்தால் கண்டிப்பாக அங்கு பல சுவையான சம்பவங்கள் நடக்கும். அதுவும் இளைஞர்கள் இருக்கும் இடத்தில் இந்த மாதிரியான விசயங்களுக்கு பஞ்சமே இருக்காது. அதுவும் IT துறையில் சொல்லவே தேவை இல்லை. அப்படி நான் பணியாற்றிக் கொண்டு இருந்த எனது முன்னாள் அழுவலகத்தில் நான் சந்தித்த சில சுவாரஸ்யமான விஷயங்கள்...


சம்பவம் 1

Computer Techie
நான் என்னுடைய பழைய அழுவலகத்கில் கணினி பழுது பார்க்கும் ( Desktop Engineer ) வேலையில் இருந்தேன். ஒவ்வொரு பயனாளர்களும் ( End users ) தங்கள் கணினியில் ஏதாவது பிரச்சினைகளை சந்திக்கும் போது எங்களை அழைத்து பிரச்சினைகளை சரி செய்வது வழக்கம். அன்றும் அதே போல் ஒரு துறையின் துணைப் போது மேலாளர் ( Deputy General Manager ) என்னை அழைத்தார். 

இந்த அழுவலகமானது கனரக வாகனங்களை உற்பத்தி செய்யும் அழுவலகம். அதனால் இங்கு இருக்கும் கடைநிலை பயனாளர்களுக்கு கணினியை பற்றிய போதிய புரிதல் அறிவு இருக்காது. இருக்க வேண்டிய அவசியமும் இல்லை. ஏனென்றால் இது அவகளுடைய துறை கிடையாது...

சரி விசயத்துக்கு வருவோம்... அவர் தன்னுடைய கணினியில் இமெயில் வேலை செய்யவில்லை என்று புகார் செய்து இருந்தார். நாங்களும் இங்கு இருந்து கொண்டு எல்லா வழங்கிகளும்( Server ) அதனுடைய சேவைகளும் ( Email Service ) சிறப்பாக வேலை செய்வதாக சொல்லி, அவருடைய கணினியை மீள்துவக்க ( Restart ) சொன்னோம். அவரும் அவ்வாறே செய்து விட்டு பார்த்து விட்டு மறுபடியும் எங்களை அழைத்து தற்பொழுதும் வேலை செய்யவில்லை என்றார். ஆக இந்த பிரச்சினையை நேரில் சென்று தான் பார்க்க வேண்டும் என்று முடிவு செய்து நான் கிளம்பினேன்.

அங்கு நான் சென்றடைந்ததும் அவரை நான் ஒரு முறை முயற்ச்சி செய்து பாக்க சொன்னேன். அப்பொழு அவர் 1,2,3,4,5 என்று டெஸ்க்டாப்-யில் இருக்கும் ஒவ்வொரு ஐகான் வரிசைகளை எண்ணி கொண்டு ஐந்தாவது வரிசையின் கடைசியில் உள்ள ஐகான்-ஐ தேந்தெடுத்து டபுள் கிளிக் செய்தார். அப்படி செய்து விட்டு

"பாத்தீங்களா தம்பி, நானும் காலைல இருந்து இதை தான் பண்ணிட்டு இருக்குறேன், இமெயில் ஓபன் ஆக மாட்டேங்குது. தினமும் இங்க தான் கிளிக் பண்ணுவேன், இமெயில் ஓபன் ஆகிடும். இன்னைக்கு என்ன பிரச்சினையோ? கொஞ்சம் பாத்து சரி பண்ணி குடுங்க... " என்றார்...

எனக்கோ சரியான சிரிப்பு. ஏனென்றால் அவர் டபுள் கிளிக் செய்தது ஒரு வோர்ட் ஃபைல்-க்கான ஐகான். அதை அவர் ஒவ்வொரு முறை டபுள் கிளிக் செய்யும் போதும் அந்த வோர்ட் ஃபைல் தான் அவருக்கு திறந்திருக்கிறது. இந்த பிரச்சினையை தான் இவர் இமெயில் சேவை வேலை செய்யவில்லை என்று எங்களிடம் புகாராக அளித்திருந்தார்.

மேலும் அவரிடம் விசாரித்ததில், அவர் ஒவ்வொரு முறை இமெயில் சேவையை பெற இப்படி தான் ( அதாவது ஐகான் வரிசைகளி எண்ணி, ஐந்தாவது வரிசையில் இருக்கும் கடைசி ஐகான்-யை டபுள் கிளிக் செய்து) செய்வதாக கூறினார்.

யோசித்து பார்த்ததில், முன்தினம் யாரோ ஒருவர் டெஸ்க்டாப்-ல் இருக்கும் ஐகான்-களை Arrange Icons by Name கொடுத்து விட்டு மாற்றியிருக்கக் கூடும் என்று தோன்றியது.


அட அறிவு ஜீவிகளா>>>? 

Sunday, November 6, 2011

படிக்காதீங்க....இது ஒரு காதல் கதை ...!!!!


படிக்காதீங்க சொன்னா கேழுங்க !

day 1
  நீங்க அவ்ளோ அழகு இங்க எவனும் இப்படி ஒரு அழக பார்த்திருக்கமாட்டான்க...!

day 2
- ஹாய் நீ பாக்குறதுக்கு என் அடுத்த கேர்ள் ஃப்ரெண்ட் மாதிரியே இருக்க

day3
- நான் உன்னை லவ் பண்ணலாம்ன்னு இருக்கேன் புடிச்சா இந்த பூவை வாங்கிக்கோ புடிக்கலைன்னா நேற்று கொடுத்த பூங்கொத்தை திருப்பி கொடுத்துடு...!


day 4


- ஃபிகர் செட் ஆயிடுச்சி இனி டூயட் தான் .... ஆஸ்த்ரேலியா போலாமா?

day 5
தலைகால் புரியலை சந்தோஷத்தில .....


day 6
 -டாட்டா ! நான் உங்களை ஒரு நல்ல ஃப்ரெண்டாதான் நினைச்சேன்

day 7

- காதல் என் காதல் அது கண்ணீருல போச்சி அது போச்சி அட வென்னீருல!


 அடிடா அவளை ! உதைடா அவளை !,,,




- வேணாண்டா வேணா இந்த காதல் மோகம் ! பொண்ணுங்க எல்லாம் நம் வாழ்வின் சாபம் ...@




- பின்னடி போயி நான் கண்டேன் ஞானம் பட்டாச்சி சாமி அட இதுவே போதும்...



படம் முடிஞ்சது நன்றி வணக்கம்..!




கார்த்திக் ராஜா

சிரித்து வாழ வேண்டும்..!

கவிதைகளோடு சில நகைச்சுவை துணுக்குகளையும் பகிர்ந்தால் என்ன !
என சில நிமிடங்களுக்கு முன்னால்; எனக்கு ஞானோதயம் வந்தது !


 புத்தருக்கு போதி மரமாம் நம்ம மரத்துக்கு பக்கமெல்லாம் போக வேண்டியதில்லை, மடிக்கணிணி பக்கம் இருந்தாலே போதும் போல...நம்ம ஏரியா ஸ்கூல் பசங்க தான் எத்தனை தடவை படிச்சாலும் ரசிக்கும் கிளாசிக் ஜோக்ஸ் அவங்க கிட்ட தினம் தினம் க்ரியேட் ஆகும்... !



^^^^^^^^

ஆ
சிரியர் : நீ இந்த பரீட்சையில 90 மார்க் வாங்கனும்

மாணவன் : 100 மார்க் வாங்குவேன் சார்.

ஆசிரியர் : டேய் காமெடி பண்ணாதடா.

மாணவன் : யார் சார் முதல்ல காமெடி பண்ணது.

^^^^^^^^^^

பையன்: அப்பா ராமு என்னை அடிச்சுட்டான்பா... 

அப்பா: வாத்தியார் கிட்ட சொல்லவேண்டியதுதானே? 

பையன்: அவன் பெயருதான்பா ராமு.

^^^^^^^^^^




ஆசிரியர் : அமெரிக்கா எங்கே உள்ளது?
மாணவன் : தெரியாது சார்!
ஆசிரியர் : பெஞ்சின் மேல் ஏறி நில்லுடா..!
மாணவன் : ஏறி நின்னா தெரியுமா சார்?

^^^^^^^^
ஆசிரியர் : மூன்றாம் உலகப் போர் வந்தால் என்ன ஆகும் ?
மாணவி : (சோகமாக) வரலாறில் இன்னும் நிறைய படிக்க வேண்டி இருக்கும்!

^^^^^^^^

ஆசிரியர் : மனுசனா பொறந்தா ஏதாவது சாதிக்கனும்டா.

மாணவர் : நள்ளவேலை சார் நாங்க குழந்தையா தான் பிறந்தோம்


^^^^^^^

டாக்டர் பரிட்சைன்னாலே கை கால் எல்லாம் உதறுது. ஒரு நடுக்கம் வருதே டாக்டர். கவலைப்படாதீங்க . . . நாம பா‌ஸ் ப‌ண்‌ணிடுவோ‌ம்னு ந‌ம்‌பி‌க்கையோட இரு‌ங்க. 

சரியா போச்சு போங்க . . . நான் ‌ஸ்கூ‌ல் ‌ஹெட்மாஸ்டர் டாக்டர்.

^^^^^^^

பள்ளி வகுப்பறையில் பாடம் நடத்திக் கொண்டிருந்த ஆசிரியர், மாணவன் ஒருவன் தூங்குவதை பார்த்தார்.

ஆசிரியர் : உன் பக்கத்தில் தூங்குறவனை எழுப்பு.

மாணவன் : நீங்க தூங்க வைப்பீங்க. நான் எழுப்பனுமா? நீங்களே எழுப்பிக்கோங்க.

^^^^^^^^^

ஆசிரியர்: உலகிற்கு முக்கியம் சூரியனா சந்திரனா?

மாணவன்: சந்திரந்தான் சார்!

ஆசிரியர்: எப்படி?

மாணவன்: சார் பகல்ல வெளிச்சம் இருக்கும்போதுதான் சூரியன் ஒளி கொடுக்குது. ஆனால் சந்திரன் ராத்திரில வெளிச்சம் இல்லாத போது ஒளி கொடுக்குதுல்ல

ஆசிரியர்: ?!?!?!

^^^^^^^^^^

டீச்சர் : ஏன் லேட்?

சிறுவன் : வெளில ஒரு போர்டு போட்டிருந்தது அதான் லேட்

டீச்சர் : போர்டுக்கும் லேட்டா வர்றதுக்கும் என்ன சம்மந்தம்?

சிறுவன் : பள்ளிப்பகுதி மெதுவாகச் செல்லவும்னு போர்டு வச்சுருந்தாங்க.


^^^^^^^^^^
தேர்வு அறை...

ஆசிரியர் : ஏண்டா பார்முலாலாம் விரல்ல எழுதி வச்சுருக்க

மாணவன் : எங்க டீச்சர் தான் சொன்னாங்க பார்முலாலாம் "ஃபிங்கர் டிப்ஸ்ல இருக்கனும்னு"

^^^^^^^^^^
ஆ‌சி‌ரிய‌ர் : வேடந்தாங்கலுக்கு வரும் பறவைகள் எங்கிருந்து வருகிறது?

மாணவ‌ன் : முட்டையிலிருந்து.

^^^^^^^^^

ஆசிரியர்: இரண்டாம் உலகப் போர் தோன்றக் காரணம் என்ன?

மாணவன்: முதல் உலகப் போர்ல நிறைய தப்பு செஞ்சுருப்பாங்க, அதையெல்லாம் திருத்தி 2ம் தடவை நல்ல போரா நடத்தணும்னு முடிவு செஞ்சிருப்பாங்க சார்!

^^^^^^^^^

வாத்தியார் : இங்குள்ள முட்டாள்கள் எல்லாம் எழுந்து நில்லுங்கள்...

சிறிது நேரம் யாரும் எழுந்திருக்கவில்லை. பிறகு ஒரே ஒரு மாணவன் எழுந்து நின்றான். 

வா‌த்‌‌தியா‌ர் : அவனைப் பார்த்து ஏளனமாகச் சிரித்து கொண்டே நீ முட்டாள் என்று உனக்கு எப்படி தெரியும்? 

மாணவன் : அ‌ப்படியெ‌ல்லா‌ம் ஒ‌ன்று‌மி‌ல்லை. நீங்க தனியாக நிக்கறதை பார்க்க பாவமாக இருந்தது. அதனால் தான் நானு‌ம் எழு‌ந்து ‌நி‌ன்றே‌ன்.

^^^^^^^^^
- ஹாஹா நம்ம பசங்களுக்கு வாத்தியார்ன்னா கேக்கவே வேணாம் ஏறி நின்னு விளையாடுவாங்க...!


Wednesday, November 2, 2011